arrow_drop_up arrow_drop_down

Bram maakt na 16 jaar de sprong naar ondernemerschap

Jij hebt hiervoor 16 jaar in een computerwinkel gewerkt. Waarom nu ondernemerschap?

Dat zijn heel veel dingen geweest. Is lastig.

  1. Niet langer verantwoording hoeven afleggen aan een baas is fijn.
  2. Eigen ideeën gewoon gelijk uitvoeren en omzetten in actie is fijn.
  3. De mogelijkheid om mensen te helpen, dát is voor mij erg belangrijk.
  4. Zorgen dat klanten tevreden zijn en als ze het niet zijn, zorgen dat ze het weer worden. Ik heb ook liever géén klant, dan een ontevreden klant.

Dat is van te voren soms goed om te bekijken. Het is eigenlijk een optelsom van verschillende dingen. Er is niet echt één aanwijsbaar ding geweest voor mij.

Wat zie jij als voordelen van ondernemerschap ten opzichte van werken voor een baas?

Wat ik net al noemde, maar vooral vrijheid. Dat is belangrijk, zelf je eigen beslissingen nemen. Ik merk dat ik graag mensen om mij heen verzamel om mee te kunnen sparren. Met mensen balletjes opgooien om te kijken wat zijn de voor- en nadelen van een bepaald idee. Het is een heel ander leven eigenlijk, dan werken voor een baas.

Welke obstakels zorgden ervoor dat je niet eerder ging ondernemen?

Ik was wel een soort van gevangen in de illusie dat een vaste baan ‘zekerheid‘ biedt. Daar waar ik werkte werden van de ene op de andere dag twintig mensen zo op straat gezet die gewoon een vast contract hadden. Maar als de nood aan de man is wordt er gewoon bezuinigd. Vette pech, doei!

Gelukkig was ik dat [in de betreffende computerwinkel] net voor. Maar het heeft me wel aan het denken gezet. Zo zeker is die ‘zekerheid’ [van een vast contract] dus. Valt eigenlijk wel mee. Ik heb het wel gezien als een kans om mijn talenten beter in te zetten, om verder te ontwikkelen dan dat ik kon bij mijn vorige baan [als werknemer].

Wat ging er door je heen toen je voor het eerst over franchise hoorde op onze bijeenkomst?

Vanuit loondienstverband in één keer een stap maken naar zelfstandig ondernemen en alles op je schouders nemen, durfde ik eerlijk gezegd gewoon niet aan. En ik merk nu ook dat ik het heel prettig vind dat er mensen zijn die precies hetzelfde doen als ik, van A tot Z kan vragen van: hoe doe jij dit? En niets hoef uit te leggen is wel erg prettig. Ik ben echt een teamplayer.

Maar daar zit ook wel een soort valkuil in. Als werknemer stel je je toch vaak té afhankelijk op van een baas, dan kun je je ook soms té afhankelijk van een franchisegever gaan opstellen of van degenen die het al langer doen dan jij. Dus wat dat betreft is het ook belangrijk om altijd bij je eigen gevoel te blijven en zoiets te hebben van: ik heb zelf deze stap genomen en hoe vind ik dat ik dit moet doen. Want soms is het helemaal niet arrogant om te denken: ik kan dit beter. Nou, laat maar zien! Doe maar. En als het dan lukt kun je alleen maar trots zijn op jezelf.

Na die bijeenkomst [van Succesvoleigenbedrijf] maakte je een afspraak. Hoe heb je de fase daarna ervaren?

Heel positief. Ja, hele fijne begeleiding, als ik een vraag had kon ik altijd terecht. Maar het was eerder andersom ook dat er contact van jullie uit naar mij was zo van: hoe gaat het? En kunnen we je ergens mee helpen? Ja, was er zeer over te spreken. Ben er altijd nog heel blij mee, want ik denk als ik die ondersteuning niet had gehad en niet het idee had gehad dat ik daar hulp zou kunnen vinden, dan weet ik niet of ik het wel gedaan had [eigen bedrijf opstarten].

Keek je er tegen op om de franchisegever te ontmoeten?

Ik keek er wel een beetje tegen op, maar omdat er eerst het gesprek was met Ezra en Henk, was ik er ook wel vrij rustig onder. En toen ik naar huis ging, toen had ik wel zoiets van: wow, I’m in! Het is gelukt. Het was niet een heel spannend gesprek ofzo, wat me achteraf wel verbaasd heeft ja.

Wat vind je het leukste aan ondernemerschap?

Alles in eigen hand hebben. Alles kunnen inzetten om de klant de beste ervaring te geven. Zo simpel als dat.

Wat voor kick krijg jij bij weer een tevreden klant?

Ja dan moet ik wel vertellen wat ik doe. Ik was vorige week bij een klant, ik bemiddel dus tussen docenten en leerlingen en dit was een meisje van 16 en die had dylexie en die had moeite met rekenen en economie. Die moeder zei: we hebben nu gesprekken gehad met docent A en docent B, met haar mentor en iemand voor haar dyslexie en dit zijn allemaal flarden. Maar nu we een gesprek hebben met jou, komt dat allemaal samen en hebben we eindelijk het idee dat dit echt gaat over ons meisje en alles wat daar mee te maken heeft. En alles wordt eindelijk duidelijk.

Dan gaat het niet eens meer over welke docent daarheen gaat en of er wel of niet succes bereikt wordt, maar over een moeder die het beste wil voor haar dochte ren het zijn allemaal losse bouwsteentjes. En nu komt het allemaal samen als één helder beeld. Ik ga er natuurlijk vanuit dat het een succes wordt, want er zit een goede docent op. Maar dat alleen al is een onbetaalbaar gevoel. Voorheen verkocht ik computers en dan is het fijn als je iemand goed helpt met het juiste product, maar dat is maar een ding. Dit gaat over de ontwikkeling van iemand en een gezin en wat het allemaal teweegbrengt. Dat is heel mooi.

Jouw advies voor zij die ondernemen eng vinden?

Ga sparren. Daar heb ik zelf het meeste aan. Kijk in je omgeving naar mensen die goed bezig zijn en durf te vragen: hoe doe jij dat? Of: ik speel met een idee, wat zou jij mij kunnen adviseren? Je moet jezelf kwetsbaar opstellen. Als je het idee hebt om iets te ondernemen, kijk hoe anderen [aanbieders] het doen en als jij écht het idee hebt: ik kan dit beter, dan moet je dat volgen en moet je het gewoon doen!

Dat klinkt heel makkelijk, maar dan komen er allemaal stemmetjes die zeggen: wat als…
En dat zijn allemaal goede dingen om naar te kijken. Die moet je ook niet overslaan ofzo en zomaar in het diepe springen zonder zwemdiploma. De vragen die opkomen moet je ook gaan beantwoorden. De vraag: wat nou als…. Ja wat dan? Misschien kun je daar zelf al een oplossing voor verzinnen?!

Wat hielp jou bij de transformatie van werknemer naar ondernemer?

Ja, ik vind het lastig om dit te leggen. Klinkt misschien wat zweverig, maar er zijn dingen die gebeuren. Puzzelstukjes die op hun plek vallen. Gaandeweg zijn er een paar keer dingen gebeurd waarvan ik dacht dit kan ik alleen maar interpreteren als zijnde: ik ben op de goede weg. Ik vind het belangrijk om dat altijd in de gaten te houden. Dat bevestigt dan iedere keer wel van: ga maar door, komt wel goed.

Het is misschien wat wazig, maar dit is voor iedereen ook anders. Je kunt er geen zwart-wit regels voor geven, maar dit soort dingen gebeuren wél. En als het niet gebeurt moet je je misschien afvragen of je misschien toch niet op de goede weg zit. Maar als je er blij van wordt en je wordt enthousiast en je gaat door, je neemt dit soort stappen, dan gaat alles wel samenwerken in jouw voordeel.

Wat is jouw ondernemersdroom? Denk je daar wel eens over na?

Ja, daar denk ik over na. Ik zou wel echt een begrip willen woren in het gebied waar ik bezig ben.

Dat ik doe wat ik zeg, en wat ik zeg ook echt doe.

En als ik zeg dat ik me best doe om een leerling zo goed mogelijk te helpen met de beste docent die ik kan vinden, dat is namelijk ook waar ik in geloof dat goed is voor iemand om verder te komen. En het zou mooi zijn als dat mij in staat stelt om nog meer vrijheid te hebben.

Het is ook lang geleden dat ik drie weken aaneengesloten op vakantie ben geweest of zelfs heb gekund. Dus dat is het eerste doel om te bereiken en dan later nog eens vier weken. Dat lijkt me wel wat om als doel te hebben. Dus niets al te gek.

 

Reactie plaatsen

Minimale Cookies